Θα αρχίσω από γεγονότα που έγιναν πολύ καιρό πριν από μένα.
'Οταν ήρθε ο καιρός να γεννηθεί η μαμά μου...
η γιαγιά μου, 'Αννα Μπρόνσκι...
μία αθώα νέα γυναίκα, ήταν καθισμένη...
πάνω στις φούστες της, σ'ένα χωράφι με πατατιές.
'Ηταν το τέλος του περασμένου αιώνα...
στην καρδιά της χώρας των Κασούβων.
Λυπήσου με...
Είδατε κάποιον άνδρα; Κάποιον Κολιάτσεκ;
- 'Εναν εμπρηστή. - 'Εναν κοντό.
Είδα κάποιον. 'Ετρεχε σαν τρελός!
Προς τα πού;
Μας ξέφυγε.
Πρέπει να είναι στο Μπισάου. Αφού δεν είναι εδώ.
'Η εδώ, ή εκεί. Δεν υπάρχει άλλο μέρος.
Βρέχει.
- 'Ελα, Κολιάτσεκ. - Λέγομαι Γιόζεφ.
Ο Γιόζεφ και η 'Αννα βρήκαν καταφύγιο...
στον καταυλισμό των ξυλοκόπων κι έμειναν εκεί έναν χρόνο.
Τόσο καιρό έκανε η αστυνομία...
να βρει τα ίχνη του παππού μου.
Τρέξε!
Μην τον πυροβολείς!
Μετά από αυτή τη βουτιά...
ο Κολιάτσεκ δεν ξαναεμφανίστηκε ποτέ.
Κάποιοι έλεγαν ότι είχε πνιγεί...
άλλοι ότι είχε διαφύγει στην Αμερική...
στο Σικάγο, όπου, με το όνομα Τζο Κόλτσικ...
είχε γίνει εκατομμυριούχος.
Είχε κάνει περιουσία κατασκευάζοντας σπίρτα...
και κάνοντας ασφάλειες για πυρκαιά.
Η γιαγιά μου...
καθόταν πάνω στις φούστες της...
και πουλούσε ό,τι μπορούσε στην αγορά.
Χήνες! Ούτε πολύ παχιές, ούτε πολύ αδύνατες!
Και γερνούσε.
'Ηρθε ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος...
και αντί για χήνες, υπήρχαν μόνο γογγύλια.
Γογγύλια!
Και η μαμά μου μεγάλωνε.
Ανησυχούσε για τον ξάδελφό της, τον Γιαν.
Ο Γιαν έπρεπε να πάει στον πόλεμο.
- 'Ονομα; - Γιαν Μπρόνσκι.
- Κλάση; - 1 898.
Βήξτε.
Πάλι.
Ακατάλληλος.
Δε με πήραν, έναν χρόνο αναβολή!
Η μαμά μου αγκάλιασε για πρώτη φορά τον Γιαν...
και δεν ξέρω αν το έκανε ποτέ με μεγαλύτερη χαρά.
Δοκιμάστε για να μου πείτε αν έχει πολύ πάπρικα.
Τι λέει;
'Οτι είστε γεννημένος μάγειρας, κε Μάτζερατ.
Μετατρέπετε τα αισθήματά σας σε φαγητά.
Ο πόλεμος τελείωνε επιτέλους.
Το Ντάνζιγκ ανακηρύχθηκε αυτόνομο έδαφος.
Οι Πολωνοί απέκτησαν δική τους περιοχή στην πόλη...
και ο Γιαν Μπρόνσκι βρήκε δουλειά εκεί.
Ο 'Αλφρεντ Μάτζερατ έμεινε κι αυτός στο Ντάνζιγκ.
Εμείς οι Κασούβοι ζούσαμε πάντα εδώ.
Πολύ πριν τους Πολωνούς... και φυσικά, τους Γερμανούς.
Τώρα, έχουμε ειρήνη.
Γερμανοί, Πολωνοί, Κασούβοι...
όλοι θα ζήσουν ειρηνικά.
Δεν ξέρω ποιον.
Θα μάθεις.
Οι δύο άνδρες, διαφορετικοί...
με μόνο κοινό, το ενδιαφέρον για τη μαμά...
δημιούργησαν μία τριάδα...
της οποίας το αποτέλεσμα ήμουν εγώ, ο 'Οσκαρ.
Ο 'Ηλιος ήταν στον αστερισμό της Παρθένου.
Ο Ποσειδώνας που έμπαινε στον δέκατο Οίκο...
έφερε τον 'Οσκαρ ανάμεσα στο θαύμα και τη ψευδαίσθηση.
Σπρώξε!
Σπρώξε, 'Αγκνες!
'Ερχεται!
Ανακάλυψα το φως της μέρας...
υπό τη μορφή μίας λάμπας 60 βατ.
'Αλφρεντ, είναι αγόρι!
Το ήξερα ότι θα ήταν αγόρι...
παρόλο που έλεγα ότι θα είναι κοριτσάκι.
'Οταν μεγαλώσει, θα αναλάβει το μαγαζί.
Τώρα, ξέρουμε τουλάχιστον γιατί δουλεύουμε.
'Οταν ο 'Οσκαρ γίνει 3 ετών...
θα του δώσουμε ένα τύμπανο από λαμαρίνα.
Η υπόσχεση του τύμπανου με κράτησε μόνο...
απ'το να εκφράσω πιο έντονα την επιθυμία μου...
να επιστρέψω στην κοιλιά της μαμάς μου.
Εξάλλου, η μαμή είχε κόψει τον ομφάλιο λώρο.
Δε γινόταν τίποτα πια.
Περίμενα λοιπόν ανυπόμονα τα τρίτα μου γενέθλια.
Τι είναι;
Εσύ, 'Οσκαρ. Θέλεις άλλη τούρτα;
Το στόμα σου είναι λερωμένο.
Μια γουλιά ακόμα, γιαγιά;
Πρώτα απ'όλα, πρέπει να φροντίζουμε το σώμα μας...
Ο άνθρωπος χρειάζεται ένα σταθερό νόμισμα.
Και ένα γεμάτο ποτήρι!
Ας πιούμε στη σταθεροποίηση του μάρκου!
- Σ τα νιάτα! - Και στην ομορφιά!
Μπορώ να σου μιλάω στον ενικό;
Θα σε λέω Λίνα.
Δε θα ξαναείμαστε ποτέ τόσο νέοι.
Τι ωραίο που είναι!
Γιαν, θα παίξεις χαρτιά;
Θα πλύνω μερικά ποτήρια.
1 2 Σεπτεμβρίου... 1 92 7.
Του χρόνου, θα είσαι τόσο ψηλός.
Μετά, τόσο... τόσο...
και στο τέλος, θα γίνεις σαν εμένα.
'Εφερα καθαρά ποτήρια.
Προτιμώ να κοιτάζω. 'Αλλωστε, θα πάω να κοιμηθώ.
Είναι πάντα κουρασμένος.
Δεν έπρεπε να παντρευτείς φούρναρη, Γκρέτσεν.
Πάει ο καιρός που η γιαγιά προσκαλούσε κάποιον...
κάτω απ'τις φούστες της!
Δεν καταλαβαίνω τίποτα.
Ξέρεις ότι δεν έχει καρό.
Μη μαλώνετε, παίξτε!
'Εχω καρό. Πού να το ξέρω!
Εκείνη τη μέρα, μελετώντας τον κόσμο των μεγάλων...
και το δικό μου μέλλον, αποφάσισα να βάλω ένα τέλος.
Σ το εξής, δεν ήθελα να μεγαλώσω ούτε πόντο...
θα έμενα για πάντα ένα τρίχρονο παιδί...
ένα διαβολάκι.
'Ενα, δύο, τρία...
- Θεέ μου, εδώ είναι! - Τι έγινε;
'Επεσε από τις σκάλες! Κάντε κάτι!
Γιατί ήταν ανοικτή η καταπακτή;
'Αλφρεντ, εσύ την άφησες ανοικτή!
'Ηρθα να πάρω μπύρες.
Να φωνάξουμε τον γιατρό.
Φαίνεται σοβαρό.
Εσύ φταις! 'Αφησες ανοικτή την καταπακτή!
Σ ταματήστε!
'Αφησέ με!
Μικρέ μου 'Οσκαρ... Αγοράκι μου...
Μα πώς έγινε αυτό;
Μια-δυο βδομάδες στο κρεβάτι και μετά θα σηκωθεί.
Η πτώση μου είχε πλήρη επιτυχία.
Η επίσημη εκδοχή έλεγε:
''Την ημέρα των τρίτων γενεθλίων του...
ο μικρός μας 'Οσκαρ έπεσε από τη σκάλα.
Γλίτωσε, αλλά από τότε, δε μεγάλωσε άλλο...
ούτε ένα εκατοστό"'.
'Οσκαρ, μια χαρά είσαι!
Είπα, όχι μέσα στο σπίτι.
Το τύμπανο έσπασε, είναι επικίνδυνο.
- Θα κάτσεις να φάμε; - Πρέπει να πάω στη δουλειά.
Αν χτυπήσεις, εγώ θα φταίω πάλι!
Τι σας έλεγα!
Δώσε μου το τύμπανο και θα σου δώσω σοκολάτα.
Δώστο. Θα σου πάρω καινούριο.
'Οχι. Ο 'Οσκαρ δε θέλει!
- Αυτό θα το δούμε! - Γιατί πάντα με τη βία;
Το τύμπανό μου!
Ανακάλυψα τότε ότι η φωνή μου είχε μια τόσο ψηλή νότα...
που κανείς δεν τολμούσε να μου πάρει το τύμπανο.
Το λευκό γυαλί φέρνει ευτυχία.
'Οταν μου έπαιρναν το τύμπανο, τσίριζα...
και όταν τσίριζα, έσπαγαν πολύτιμα αντικείμενα.
Αυτό πρέπει να σταματήσει.
Αλητάκια! Τώρα θα δείτε! Κατεβαίνω!
Θα το πάρω.
Κοιτάξτε αυτή την υπέροχη πατάτα.
Με τη φουσκωμένη, άφθονη σάρκα...
που αναζητά ασταμάτητα νέες μορφές...
κι όμως, τόσο αγνή!
Αγαπώ την πατάτα, γιατί μου μιλά.
Είναι πιο μεγάλες από τις περσινές.
- Τι κάνεις εκεί; - Ο 'Οσκαρ μαθαίνει να γράφει.
Δε θα μάθεις ποτέ να γράφεις και να διαβάζεις.
Τους μεγάλους κλασσικούς.
Τις αιώνιες αλήθειες. Για τον θάνατο και τη ζωή...
Μαζευτείτε, για να φαίνεστε όλοι.
Για την πρώτη σου μέρα στο σχολείο.
Κοιτάξτε όλοι!
Ονομάζομαι Σπόλενχαουερ και είμαι η δασκάλα σας.
Ξέρετε κανένα τραγουδάκι;
Εσύ πρέπει να είσαι ο 'Οσκαρ. 'Εχουμε ακούσει πολλά για σένα.
Τι ωραία που παίζεις!
Δεν παίζει ωραία ο 'Οσκαρ το τύμπανο;
Τώρα, θα βάλουμε το τύμπανο στο ντουλάπι.
Είναι κουρασμένο και πρέπει να κοιμηθεί.
Μετά το μάθημα, θα σου το δώσουμε.
Είσαι κακό παιδί, 'Οσκαρ.
Θα σας διαβάσω το πρόγραμμα.
Δευτέρα. Γραμματική, αριθμητική, ανάγνωση...
και θρησκευτικά.
'Ολοι μαζί: Γραμματική...
Σ ταμάτα, 'Οσκαρ!
"Εξω!
Πολύ παράξενο. Τι ηλικία έχει τώρα;
- 6 ετών, γιατρέ. - Γδύστε τον.
Πριν πόσο καιρό έπεσε από τη σκάλα;
'Οταν ήταν 3 ετών, στις 1 2 Σεπτεμβρίου.
Θα εξετάσω τη σπονδυλική του στήλη.
'Ασε το τύμπανο. Θα σου το δώσω μετά.
Θα το κρατάω εγώ.
Δε μπορώ να βγάλω το πουκάμισό σου έτσι.
Αν δεν κάτσεις καλά, ο γιατρός δε θα σε γιατρέψει.
Μικρέ, δώσε μου το τύμπανο.
Απίστευτο!
Θα περιγράψω το φαινόμενο σε μία μελέτη...
για το επιστημονικό μας περιοδικό.
Αν δεν έχετε αντίρρηση.
Απίστευτο!
Πραγματικά απίστευτο!
'"Η δύναμη αυτού του φωνητικού καταστροφικού φαινομένου...
επιτρέπει να υποθέσουμε...
ένα ιδιαίτερο σχήμα του λάρυγγα...
του νεαρού 'Οσκαρ Μάτζερατ.
Δε μπορούμε να αποκλείσουμε την περίπτωση...
της τυχαίας ανάπτυξης των φωνητικών χορδών''.
Ακούς; Σε ιατρικό περιοδικό!
Μήπως γράφει γιατί δε μεγαλώνει;
Ρώτα αυτόν.
- Γιατί δε μεγαλώνει; - Σταμάτα επιτέλους.
Είναι δικό σου παιδί, όσο και δικό μου...
αν όχι περισσότερο.
Και ποιος άφησε ανοικτή την καταπακτή;
Κοιτάξτε τι βρήκα μέσα στον βάλτο.
Δύο βατράχια.
Είναι ακόμα ζωντανά.
Να δοκιμάσει τη σούπα ο 'Οσκαρ.
Θα δοκιμάσεις πρώτος. Θα σου αρέσει.
- "Ανοιξε το στόμα. - Δεν είναι άσχημο.
Καλό δεν είναι;
Η οικογενειακή ζωή και τα μαθήματα με στενοχωρούσαν...
είχα ανάγκη να φεύγω μακριά και άρπαζα κάθε ευκαιρία...
να ξεφεύγω από τα καζάνια με τις σούπες...
και να πηγαίνω στην πόλη...
μόνος, ή κρατώντας το χέρι της μαμάς.
Το τύμπανο έσπασε. Δεν ξέρω αν μπορώ να το φτιάξω.
Θα του πάρω καινούριο.
- Καλημέρα, 'Οσκαρ. - Καλημέρα, θείε Γιαν.
Εγώ θα σας αφήσω. 'Εχω μερικά ψώνια να κάνω.
Αυτά, για το τύμπανό σου. Θα φτάσουν;
'Ελα, 'Οσκαρ.
Καλημέρα, κε Μάρκους.
Κυρία 'Αγκνες, πόσο χαίρομαι! Και ο μικρός 'Οσκαρ.
Το τύμπανό του διαλύθηκε.
Δε σταματάει να παίζει.
Δεν ξέρω ποτέ τι μέρα έχουμε...
παρά μόνο όταν έρχεστε εσείς.
Το ένστικτό μου λέει τότε ότι είναι Τετάρτη.
Τα χέρια σας είναι πανέμορφα. Αξίζουν το βάρος τους σε χρυσάφι.
Δώσε μου το κουτί που είναι εκεί κάτω.
Κοιτάξτε, κα 'Αγκνες. Μεταξωτές κάλτσες.
Τρία ζευγάρια κάλτσες για την κυρία 'Αγκνες.
Θα σας πηγαίνουν πολύ.
- Είναι πολύ ακριβές. - Μα αξίζει τον κόπο.
Μια άλλη φορά.
Θα σας τις αφήσω μισό φιορίνι.
Τόσο λίγο; 'Οχι, είναι σα να μου τις χαρίζετε.
Πάρτε τις. Χωρίς ερωτήσεις.
Και τώρα, 'Οσκαρ, τι θα ήθελες;
'Ενα καινούριο τύμπανο.
Πήγαινε να πάρεις. Ξέρεις πού είναι.
Να αφήσω τον 'Οσκαρ εδώ για μισή ώρα;
Υποσχέθηκε να είναι φρόνιμος. 'Εχω μερικά ψώνια να κάνω.
Φυσικά. Θα τον προσέχω όση ώρα θέλετε.
Θα τον προσέχω σαν τα μάτια μου...
όση ώρα θα ψωνίζετε. 'Οπως κάθε Τετάρτη.
'Ηταν ωραίος ο περίπατος;
Παντού ακούν τον Φύρερ. Εκτός από το σπίτι μας!
Τι έχεις πάθει;
Κόλλησα μία αρρώστια.
Τι είδους αρρώστια;
"Εχω ένα πουλί στο κεφάλι!
Και τώρα, κυρίες και κύριοι...
οι πιο μικροί από τους μεγάλους καλλιτέχνες!
Ο Μπέμπρα και οι Λιλιπούτειοι!
Για κοίτα!
'Ενα τρίχρονο παιδί που δε θέλει να μεγαλώσει!
Με λένε Μπέμπρα.
Κατάγομαι απευθείας από τον πρίγκηπα Ευγένιο...
γιο του Λουδοβίκου 1 4ου...
κι όχι κάποιου ευγενούς, όπως λένε.
'Οταν έκλεισα τα 1 0, αποφάσισα να μη μεγαλώσω άλλο.
Λίγο αργά... το ομολογώ...
Πρέπει να είσαι 1 4-1 5 ετών.
1 2 και μισό.
Αδύνατον! Και πόσο με κάνεις εμένα;
35 χρονών;
Με κολακεύεις! Τα 35 μου φαίνονται πολύ μακρινά.
Θα κλείσω τα 53 τον Αύγουστο.
Θα μπορούσα να είμαι παππούς σου.
- Είσαι κι εσύ καλλιτέχνης; - 'Οχι ακριβώς.
'Εχω κάποιο καλλιτεχνικό χάρισμα.
Πρέπει να έρθεις μαζί μας οπωσδήποτε.
Ξέρετε, κε Μπέμπρα...
προτιμώ να παραμείνω θεατής...
και να καλλιεργήσω κρυφά το μικρό μου ταλέντο.
Αγαπητέ 'Οσκαρ...
εμπιστέψου την πείρα ενός συναδέλφου.
Η θέση μας δεν είναι ανάμεσα στους θεατές.
Πρέπει να βρισκόμαστε στη σκηνή.
Αν όχι, θα το κάνουν άλλοι.
Και θα έρθουν άλλοι.
Θα καταλάβουν τους χώρους της γιορτής.
Θα οργανώσουν εκδηλώσεις, θα κατασκευάσουν εξέδρες...
και πάνω σ'αυτές...
θα κάνουν προπαγάνδα για να μας καταστρέψουν.
Σε ψάχνουν, φίλε μου. Θα τα ξαναπούμε.
Είμαστε πολύ μικροί για να χαθούμε.
Θα έρθουν.
- Χάιλ Χίτλερ! - Καλημέρα.
Κοίτα! Για σένα!
'Ενα ραδιόφωνο!
Καλημέρα, "Οσκαρ.
Ευχαριστώ, θείε Γιαν.
Αυτά τα καταραμένα παπούτσια γ λιστρούν!
- Πρέπει να πάρω μπότες. - Είναι πολύ ακριβές.
Τουλάχιστον, δερμάτινες γκέτες.
- Θα πας στην εκδήλωση; - Ναι.
Είναι μεγάλη εκδήλωση.
Θα μιλήσει ο Λόμπσεκ...
και είναι άνθρωπος που ξέρει να μιλάει!
Σίγουρα, ζούμε ιστορικές μέρες.
Δεν πρέπει να μένουμε άπρακτοι. Πρέπει να πάμε.
Καλύτερα να διαβάζεις τη Γερμανική εφημερίδα.
Τι σ"έπιασε και υποστηρίζεις την Πολωνία;
Είναι ανοησία.
- Είμαι Πολωνός! - Σκέψου καλύτερα.
Θα βρέξει, πάρε ομπρέλα.
Με τη στολή; Δε γίνεται.
Το κρέας ψήνεται. Γύριζέ το πού και πού.
Θα είναι έτοιμο σε 20 λεπτά.
- Δε θα φας κάτι; - Δεν προλαβαίνω.
Πρώτα η δουλειά και μετά η διασκέδαση.
Αγαπητοί συνάδελφοι...
από το Ντάνζιγκ και το Λάνγκφουρ...
από την 'Οχρα, το Σίντλιτζ και το Πράουστ...
εσείς που ήρθατε από τα βουνά και τις πεδιάδες...
όλοι έχετε στην καρδιά σας μία και μόνο επιθυμία.
Είναι επιθυμία όλων...
εφόσον μία επαίσχυντη δικτατορία...
μας χώρισε από την αγαπημένη πατρίδα Γερμανία.
Θέλουμε να επιστρέψουμε στο Ράιχ!
Τι είναι αυτή η αυτόνομη περιοχή...
που μας παραχώρησαν τόσο γενναιόδωρα;
Οι Πολωνοί μπήκαν στα λιμάνια μας...
όπως οι ψείρες στα μαλλιά!
Και στη μέση της αγαπημένης μας πόλης...
έβαλαν ένα Πολωνικό ταχυδρομείο.
Ευχαριστούμε για το δώρο!
Εμείς οι άλλοι Γερμανοί, είχαμε ήδη ταχυδρομείο...
όταν οι Πολωνοί δεν ήξεραν να γράφουν γράμματα!
Εμείς τους φέραμε τη γραφή!
Και τώρα, αγαπητοί σύντροφοι...
χαιρετούμε τον ευεργέτη που ήρθε από το Ράιχ...
που μας στέλνει ο Φ ύρερ.
Ο σύντροφος 'Αλμπερτ Φόρστερ μας τιμά με την παρουσία του!
Τι συμβαίνει; Τι σαμποτάζ είναι αυτό;
Τα καταφέρνεις με το σκοινί της μπουγάδας;
Πιάνεις ψάρια ή παπούτσια;
Για να δούμε τι έπιασα.
Φέρε το τσουβάλι.
Το βρίσκετε σιχαμένο;
'Επρεπε να τους δείτε μετά τη μάχη του Τζούτλαντ...
εναντίον των 'Αγγ λων.
Η μαύρη, λευκή και κόκκινη σημαία...
να κυματίζει περήφανα. Καταλαβαίνετε;
Μετά τη μάχη...
τόσο χοντρά ήταν τα χέλια!
'Ηθελε 50, αλλά του έδωσα ένα φιορίνι.
Μη φαντάζεσαι ότι θα φάω αυτά τα χέλια.
Μην είσαι ιδιότροπη.
Δε θα ξαναφάω ψάρι. Και κυρίως χέλι!
Πάντα σου άρεσαν και δε ρωτούσες πού τα βρίσκαμε.
Ησυχία!
Τέρμα το τύμπανο!
- 'Ασε ήσυχο τον 'Οσκαρ. - 'Ελα να καθήσεις.
Ποιος άφησε ανοικτή την καταπακτή;
Παλιά ιστορία. Κάθησε!
Δοκίμασε να δεις πώς τα έφτιαξα.
Θα δούμε ποιος δε θα φάει.
Χέλια με σάλτσα από μάραθο...
με ένα φύλλο δάφνης και μια ιδέα λεμόνι!
Είναι γελοίο. Δε θα την πιέσεις να φάει.
- Μην ανακατεύεσαι. - Μα θα κάνει εμετό.
Δεν αγόρασα τσάμπα τα χέλια!
Δοκίμασε πρώτα.
Είναι καλά αδειασμένα και πλυμένα.
Το συκώτι είναι καθαρό.
Ολόφρεσκα!
'Οσκαρ, στο τραπέζι!
'Εφαγα ώρες στην κουζίνα.
'Αλλοι θα ήταν ευχαριστημένοι αν είχαν τέτοιο φαγητό.
- Δεν ξέρω πια τι να κάνω. - Ηρέμησε, 'Αλφρεντ.
Δε μπορώ πια να της μιλήσω. Και το ψάρι κρυώνει.
Οι γυναίκες είναι ευαίσθητες.
Πήγαινε να της μιλήσεις. Να την ηρεμήσεις.
Θέλεις να στα ζεστάνω;
Δεν πρέπει να ξαναδείτε τον Μπρόνσκι.
Διάλεξε λάθος στρατόπεδο.
Μη στοιχηματίζετε στον Πολωνό.
Να στοιχηματίσετε υπέρ των Γερμανών.
Αργά ή γρήγορα, θα έρθουν.
Φανταστείτε να έρθουν οι Γερμανοί...
κι εσείς να είστε με τον Πολωνό!
Μείνετε με τον Μάτζερατ.
'Η, αν θέλετε να μου κάνετε την τιμή...
ελάτε μαζί μου.
- Μόλις βαπτίστηκα. - 'Οχι, σας παρακαλώ.
Μπορούμε να πάμε στο Λονδίνο.
'Οπως όλος ο κόσμος, πριν έρθουν οι Γερμανοί.
Θα πάρουμε κι αυτόν στο Λονδίνο.
Θα γίνει ένας μικρός τζέντλεμαν.
Ευχαριστώ, αλλά είναι αδύνατον...
κι όχι λόγω του Μπρόνσκι.
Εντάξει, αφού δεν το κάνετε γι"αυτόν.
Μείνετε με τον Μάτζερατ.
Παίξε.
Παίξε!
Δε μπορείς, ή δε θέλεις;
Αφού τα μπορείς όλα!
Αμάρτησα με τη σκέψη, με τα λόγια και με τις πράξεις.
- Μόνη ή μαζί με άλλον; - Με άλλον.
Πού και πότε;
Κάθε Τετάρτη στην πανσιόν Φ λόρα.
Παιδί μου, αυτό το κακόφημο μέρος!
Δε μπορώ να κάνω αλλιώς. Το θέλω, αλλά δε μπορώ.
Και οι συνέπειες, κα Μάτζερατ;
Εμφανίστηκαν ήδη, πάτερ.
Κατέβα από'κει! Τι σ'έπιασε;
Τι θα κάνω μ'αυτόν; Τον αγαπώ τον 'Οσκαρ...
μα είναι 1 4 ετών και όλο τέτοια κάνει!
Προσευχηθείτε, κα Μάτζερατ.
Σ ταμάτα, 'Οσκαρ!
Τι σου έλεγα; Πάλι ψάρι!
Τα καταβροχθίζει...
και μετά αναρωτιέται γιατί αρρωσταίνει.
Εδώ και 3 βδομάδες το κάνει.
Πρώτα σαρδέλες, τώρα ρέγγες.
Τα δοκίμασα όλα. Δεν ξέρω πια τι να κάνω.
'Επρεπε να με φωνάξεις νωρίτερα.
Τι σ'έχει πιάσει;
Εσύ το σιχαίνεσαι το ψάρι!
Εγώ σας το λέω.
Ο Φύρερ προτιμά έναν κομμουνιστή που μετανόησε...
από έναν μικροαστό γραφειοκράτη...
Δε θέλεις να ζήσεις, ούτε να πεθάνεις.
Δεν ξέρω.
'Ολα είναι δύσκολα, όλο και περισσότερο.
Κι εγώ έτσι έλεγα, αλλά μου πέρασε.
Νομίζεις ότι ήταν εύκολο όταν ο Κολιάτσεκ...
ο πατέρας σου έπεσε στο νερό...
και δεν ξαναφάνηκε ποτέ;
Τουλάχιστον, δεν ήταν εδώ!
Το λες εσύ, που έχεις δύο άνδρες.
Δε χορταίνεις ποτέ.
Είσαι έγκυος. Και λοιπόν;
Λες και δεν υπάρχει αρκετός χώρος εδώ.
Πότε γεννάς;
Ποτέ!
Δε μου είπε τίποτα!
Πήγαινε να τη βοηθήσεις.
Γιατί δε θέλεις αυτό το παιδί;
Δεν έχει σημασία ποιανού είναι.
'Οχι τρομπέτα εδώ.
Αν θες να παίξεις, πήγαινε στη Ναζιστική Νεολαία.
Σε λίγο θα σας κοπεί η ανάσα, παλιο-Ναζί!
Τι κάνετε εδώ; Δεν έχετε καμία δουλειά.
Θέλετε να μάθετε τι είστε; 'Ενας Εβραίος.
Είδες τι κάνουν στον Μάρκους; Παρόλο που βαπτίστηκε σαν αυτούς.
'Εσπασε το τύμπανό σου;
Πέρνα από το μαγαζί. Θα σου δώσω ένα καινούριο.
Βλέπω τον Ουρανό!
Τώρα εκείνη είναι εκεί, που όλα είναι φτηνά.
Ναι, είναι ωραία μέρα.
Είδα τον Κύριο.
Ωραία μέρα!
Ο Κύριος πέρασε... 'Ηταν βιαστικός.
'Ηταν κάποτε ένα τύμπανο...
που το έλεγαν 'Οσκαρ.
'Εχασε τη μαμά του που είχε φάει πολύ ψάρι.
'Ηταν κάποτε ένας λαός εύπιστος...
που πίστευε στον 'Αη Βασίλη.
"Ομως, στην πραγματικότητα, ο 'Αη Βασίλης...
ήταν υπάλληλος της εταιρίας γκαζιού.
'Ηταν κάποτε ένας έμπορος παιχνιδιών...
που λεγόταν Σίγκιζμουντ Μάρκους...
και πουλούσε τύμπανα με κόκκινο και άσπρο χρώμα.
'Ηταν μια φορά ένα τύμπανο...
που το έλεγαν 'Οσκαρ.
'Ηταν κάποτε ένας έμπορος παιχνιδιών...
που λεγόταν Μάρκους...
και είχε όλα τα παιχνίδια του κόσμου.
''Η υπομονή του Φύρερ έφτασε στα όριά της''.
Είναι 1 η Σεπτεμβρίου 1 939.
Υποθέτω ότι ξέρετε αυτή την ημερομηνία...
που εγκλημάτισα για δεύτερη φορά:
εγώ, ο 'Οσκαρ, το τύμπανο...
δε συνόδευσα μόνο τη μαμά μου στον τάφο.
Εγώ οδήγησα και τον καημένο μου θείο...
και υποτιθέμενο πατέρα μου, Γιαν Μπρόνσκι...
στο Πολωνικό Ταχυδρομείο...
κι έτσι ευθύνομαι για τον θάνατό του.
Αλτ, δε θα περάσεις.
Είναι απαγορευμένη ζώνη! Δε μπαίνει κανείς!
Θέλουμε μόνο να δούμε τον θυρωρό.
Είναι Πολωνός, σταματήστε τον!
Καιρός ήταν. Σ τη διανομή των όπλων.
Τι κάνεις εσύ εδώ;
Φτιάξε μου το τύμπανο!
Δεν έχει χρόνο να ασχοληθεί μαζί σου.
Πήγαινε να κρυφτείς.
Εγώ πρέπει να μείνω εδώ. Τρέξε!
Επίθεση κατά των εδαφών του Ράιχ.
Απόψε, για πρώτη φορά...
οι προκλήσεις από τους Πολωνούς...
πήραν μορφή κανονικού στρατεύματος.
Από τις 5:45, ανταποδίδουμε τα πυρά τους.
Οι βόμβες θα απαντήσουν στις βόμβες!
Το τύμπανο, Γιαν!
Θέλω το τύμπανο!
'Οσκαρ, κατέβα!
Μη μένεις εδώ!
Μην το βάζεις κάτω.
Θα το στερεώσω για να μην πέσεις.
Κέρδισα την παρτίδα.
48 πόντοι. Μου χρωστάτε 1 2 πφένιγκ.
Μη χαλάς το παιχνίδι. Δε μπορώ να παίξω μόνος.
Σύνελθε!
Τι έχεις;
Κομπιέλα!
'Εχω φοβερό φύλλο.
- 'Αγκνες! - Πέθανε.
Υποχωρούμε! Μην πυροβολείτε!
Μας τράβηξαν ταινία για τις ειδήσεις...
που παίχτηκαν σε όλα τα σινεμά.
Γιατί αυτό που είχε ζήσει ο 'Οσκαρ...
στο Πολωνικό ταχυδρομείο...
πέρασε στην Ιστορία...
ως η αρχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Εκτέλεσαν τον Γιαν Μπρόνσκι;
Μάζεψαν όλα τα φυσίγγια.
'Ολα, εκτός από ένα. Πάντα ξεχνούν ένα.
Η ελεύθερη πόλη Ντάνζιγκ...
γιόρτασε την ένωση της γοτθικής πλευράς της...
με το μεγάλο Γερμανικό Ράιχ.
Είναι μια μεγάλη στιγμή!
Πρόσεξε καλά, για να μπορείς να τα διηγηθείς.
Αν με κοιτάξει, νομίζω ότι θα λιποθυμίσω.
Αυτή είναι η Μαρία. Πάρτην στη δουλειά.
'Ελεγες ότι χρειάζεσαι κάποια για τους πελάτες.
Και θα σε βοηθά στο σπίτι.
Και μ'αυτόν.
Κύριε, δώσε μου πίστη για να πάω στον Ουρανό.
Να σου παίξω κάτι;
Φ ύγε!
Αν δεν υπολογίσω τους ανώνυμους θαυμασμούς...
η Μαρία ήταν η πρώτη μου αγάπη.
- Πόσων χρονών είσαι; - Θα κλείσω τα 1 6.
Κι εγώ.
Δε σου φαίνεται.
Η Μαρία μύριζε βανίλια.
Από πού ερχόταν αυτή η μυρωδιά;
'Εκανε εντριβές με φυτά;
'Η ήταν ένα φτηνό άρωμα;
Ο 'Οσκαρ αποφάσισε να το ξεκαθαρίσει.
Τι κάνεις;
Σταμάτα!
Τι αλητάκι!
Βλέπεις εκεί πέρα και δεν ξέρεις τι είναι.
- Θα αργήσετε; - Σίγουρα, μικρή μου.
'Εχουμε πολλές νίκες να γιορτάσουμε.
Μπορείς να κοιμηθείς με τη Μαρία.
Χωράμε σ'ένα κρεβάτι. Είναι μισή μερίδα.
Γρήγορα, κάτω απ'τα σκεπάσματα.
Κοίτα πώς τρέχει. Είναι πολύ ευχαριστημένος.
Είναι παρά τέταρτο.
Λίγο ακόμα, 'Αλφρεντ!
Πρόσεχε όμως.
Ωραία είναι!
Λίγο ακόμα.
Προσέχω...
Φ ύγε!
- Τι σ'έπιασε; - Σ ταμάτα!
Δε φταίει αυτός αν δεν προσέχεις εσύ!
Εσύ είπες: ''Λίγο ακόμα''!
Σου είπα να προσέχεις!
Δε χορταίνετε ποτέ! 'Ολες ίδιες είστε!
Νομίζεις ότι μου αρέσει αυτό το ''βιαστικό'';
Να βρεις άλλη. Εγώ δε μπορώ έτσι!
- Ούτε που προσέχεις. - Βαρέθηκα τη γκρίνια σου.
Πήγαινε στους Ναζί σου, αναίσθητε!
Να μιλάς καλύτερα!
Αν έχεις κάψες, βρες έναν αιχμάλωτο πολέμου!
Ο Γάλλος θα στο κάνει καλύτερα!
Για μένα, ο έρωτας είναι σαχλαμάρα!
Προτιμώ να παίζω χαρτιά.
Ελαττωματικέ νάνε...
Τρελό τέρας!
'Επρεπε να σε βάλουν σε άσυλο!
Δεν το εννοούσα, 'Οσκαρ.
Θα έχεις δικό σου δωμάτιο.
Είσαι 1 7 χρονών.
Κάνει πολύ κρύο. Θα παγώσεις!
Δε θέλεις να ανέβεις να ζεσταθείς λίγο;
Πέρασε.
Πλησίασε, 'Οσκαρ.
'Ελα κάτω από το πάπλωμα. Κάνει κρύο.
Θα ζεσταθούμε.
'Ελα!
Ο Γκρεφ θέλει να σκληραγωγηθεί.
Αγαπά τα νιάτα, την λιτότητα.
'Ομως προτιμά τα αγόρια από τα κορίτσια.
Πάγωσαν τα πόδια μου.
Οι ανιχνευτές δεν κρυώνουν ποτέ.
Προχωράμε στην Ανατολή.
Το Λένινγκραντ θα πέσει από μέρα σε μέρα.
Το Κίεβο έχει σημασία, λόγω του πετρελαίου.
Πολύ καλύτερα από τις 1 5 που ήμουν εκεί.
Το βασικό είναι η Μόσχα.
'Αλφρεντ, κόψτο.
Για να σας φέρνουν χήνες, είναι καλοί οι Κασούβοι.
Λυπάμαι που δεν είμαι εκεί.
Μα είμαι απαραίτητος στο εσωτερικό μέτωπο.
Η Μόσχα πρέπει να καταστράφηκε...
για να μη μπορεί να ταισει τους ανθρώπους της.
Μετέθεσαν τον Χέρμπερτ μου στο μέτωπο για να πολεμήσει.
Θα τους νικήσει η πείνα! Και ο πόλεμος θα τελειώσει.
- Ψ αχνό ή μπούτι; - Εγώ θέλω μπούτι.
Συγχαρητήρια για τη μαγειρική.
"Ολη η Ευρώπη είναι μαζί μας.
Η ηρωική Φιν λανδία...
Οι Ρουμάνοι!
'Οσκαρ, τι ωραίο γεύμα για τη βάπτιση!
Θα θριαμβεύσουμε και στη θάλασσα.
- Γκρεφ, δε θέλεις χήνα; - Ποτέ κρέας.
'Οσκαρ, σου αρέσει η νέα σου μαμά;
Τώρα, έχεις έναν μικρό αδελφό.
Θα μπορείς να παίζεις μαζί του αργότερα.
Κερτ, γιε μου.
Είσαι δικός μου γιος.
"Οταν γίνεις τριών ετών...
θα σου δώσω ένα τύμπανο.
Και αν δε θέλεις να μεγαλώσεις...
θα σου δείξω τι θα κάνεις.
Μπορώ να έχω ένα αυτόγραφο;
'Ενα αυτόγραφο, παρακαλώ.
Αγαπητέ μου 'Οσκαρ!
Πόσο χαίρομαι που σε βλέπω!
Δε σου είχα πει; Είμαστε πολύ μικροί για να χαθούμε.
Πολύ ωραία, δε μεγάλωσες.
Να σου συστήσω τον 'Οσκαρ...
έναν παλιό φίλο που σπάει γυαλί με τη φωνή του.
Η μεγάλη υπνοβάτις.
Η χαρά των στρατιωτών σε όλα τα μέτωπα...
Η στρατιωτική στολή δε σου κάνει εντύπωση;
Το Υπουργείο Προπαγάνδας μας ζήτησε.
Μας πρότειναν να κάνουμε εμφανίσεις...
μπροστά στις σπουδαιότερες προσωπικότητες.
Βρώμικη πολιτική!
Θυσιαζόμαστε για τους στρατιώτες.
'Ενα δώρο από τον 'Οσκαρ.
Χίλια ευχαριστώ. 'Εχετε ταλέντο.
Γιατί δεν έρχεστε μαζί μας; Τι σας κρατά εδώ;
'Ελα μαζί μας.
Θα παίζεις τύμπανο, θα σπας ποτήρια...
μπουκάλια σαμπάνια...
Τα Γερμανικά στρατεύματα κατοχής...
στο Παρίσι, θα σου είναι υπόχρεα!
Ξέρετε το Παρίσι;
Αγαπητοί μολυβένιοι στρατιώτες του Παρισιού...
το Σ τρατιωτικό Θέατρο του Μπέμπρα παίζει για σας...
τραγουδά για εσάς...
μέχρι την τελική νίκη του Ράιχ!
Τι σκέφτεσαι;
Τις φούστες της γιαγιάς μου.
Και τώρα, αγαπητό κοινό, για πρώτη φορά στη Γαλλία...
μία καινοτομία στο πρόγραμμά μας...
ο άνθρωπος με το όπλο-θαύμα...
για το οποίο έχουμε ακούσει τόσα.
"Οσκαρ, το τύμπανο! 'Οσκαρ, ο υαλοθραύστης!
'Ενας δεκανέας, 5 άνδρες, δεν έχω τίποτα να αναφέρω.
Ευχαριστώ. Ανάπαυση, δεκανέα.
Βλέπετε, δεν έχει τίποτα να αναφέρει.
Αυτό συμβαίνει εδώ και χρόνια.
Επιτέλους, η παλίρροια... Το θέαμα της φύσης.
Αυτό είναι που δεν αντέχουν άλλο οι άνδρες μας.
Γι'αυτό κατασκευάζουμε συνεχώς οχυρά.
Πιστεύετε στο μπετόν;
Εδώ, δεν πιστεύουμε πια σε τίποτα.
Ακόμα τίποτα, υπολοχαγέ!
'Ομως χρησιμοποιείτε μπετόν.
Κοίτα τι όμορφη που είναι η θάλασσα!
Πικ-νικ στον καθαρό αέρα!
Η φύση μας ανοίγει την όρεξη.
Πραγματικό σαλάμι Ουγγαρίας...
και σοκολάτα Ολλανδίας.
Καλή όρεξη σε όλους!
Και τώρα, σινιορίνα Ραγκούνα...
μπορείτε να μας πείτε...
για να αποδείξετε στο κοινό ότι έχετε χάρισμα...
την ακριβή ημερομηνία γέννησης...
του υπολοχαγού Χέρτζογκ;
1 1 Απριλίου... 1 91 2.
Σ τη Βρέμη.
Ναι, σωστά! Και η ημερομηνία και ο τόπος!
Η σινιορίνα Ραγκούνα, η μεγάλη υπνοβάτις!
Βλέπω ότι του πηγαίνουν σαμπάνια.
'Ομως δε θα την πιείτε.
- Λυπάμαι. - Γιατί όχι;
Και τώρα όλοι μαζί!
Μη φοβάσαι. Δε θα πάθεις τίποτα.
Μικρέ μου άνδρα...
Περάστε.
Γρήγορα, παιδιά.
Τι συμβαίνει;
'Ερχονται οι Αμερικανοί!
- Πρέπει να πάρω έναν καφέ. - Ροσβίτα, φεύγουμε!
Ροσβίτα, δεν ξέρω την ηλικία σου...
Ξέρω μόνο ότι μύριζες κανέλλα...
και μοσχοκάρυδο...
ότι μπορούσες να διαβάζεις την καρδιά των ανθρώπων...
όχι όμως και τη δική σου καρδιά.
Αγαπητέ 'Οσκαρ...
εμείς οι νάνοι και οι τρελοί...
δεν πρέπει να χορεύουμε...
πάνω σε μπετόν που φτιάχτηκε για γίγαντες.
Πρέπει να φύγουμε.
- Αντίο, 'Οσκαρ. - Κουράγιο!
Να είσαι γενναίος!
Κοίτα, Κουρτ. Ο 'Οσκαρ γύρισε για τα γενέθλιά σου.
Ο μικρός σου αδελφός κλείνει τα τρία σήμερα.
Σου έφερα ένα δώρο.
Γιατί φοράς αυτή τη στολή;
Πού ήσουν;
Σε ψάχναμε παντού. Και η αστυνομία.
Χρειάστηκε να ορκιστούμε ότι δε σε δολοφονήσαμε.
Και τώρα, ήρθες.
Ο Μπετόβεν ήταν πραγματική ιδιοφυία!
'Ολα τελείωσαν. Η ''οριστική νίκη''!
Βγάλε το Ναζιστικό σύμβολο.
Θάψτο κάτω από τις πατάτες.
Ας μη χάνουμε χρόνο.
Πρέπει να επιδιορθώσω ένα ζευγάρι μπότες.
Το χέρι.
Δεν έχει σημασία πια.
Σ ταμάτα να πετάς πέτρες!
Πρέπει να το κάνω ή όχι;
Είσαι 2 1 ετών.
'Οσκαρ, πρέπει, ή δεν πρέπει;
Είσαι ορφανός!
Πρέπει να το κάνω.
Θέλω να μεγαλώσω!
Κουρτ, τι έκανες πάλι;
Μεγαλώνει!
Κοιτάξτε πώς μεγαλώνει!
Είδα τον Κύριο!
'Ετσι είναι οι Κασούβοι.
Πάντα στο κεφάλι χτυπούν.
Θα πάτε στη Δύση, όπου όλα είναι καλύτερα.
Η γιαγιά θα μείνει μόνη της.
Οι Κασούβοι δε φεύγουν με τίποτα.
Εκείνοι μένουν στον τόπο τους...
για να πατούν οι άλλοι πάνω τους.
Δεν είμαστε πραγματικοί Πολωνοί...
ούτε πραγματικοί Γερμανοί...
κι αυτοί θέλουν να είμαστε ή το ένα, ή το άλλο.
Πονάς;
Αρκεί να μη γίνει υδροκέφαλος.
Σ τα 3 του χρόνια, έπεσε μέσα στην καταπακτή...
και έπαψε να μεγαλώνει.
Τώρα, έπεσε στον λάκκο και θέλει να μεγαλώσει.
Απόδοση - Προσαρμογή ΑΝΤΙ ΓΟΝΗ ΚΙΡΜΙΖΑ
Τεχνική Επεξεργασία ΑRCΑDΙΑ ΜΕDΙΑ S.Α.